İşyerinin Erken Tahliyesi ve TBK Madde 325 Kapsamı

Erken Tahliye Halinde Kiracının Hukuki Sorumluluğu

Kira sözleşmesinde kararlaştırılan süreye veya fesih dönemlerine uyulmaksızın işyerinin tahliye edilmesi durumunda, kiracının sözleşmeden doğan borçları kendiliğinden sona ermez. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 325. maddesinin birinci fıkrası uyarınca kiracı, kiralananı geri verdiği takdirde kira sözleşmesinden doğan borçları, kiralananın benzer koşullarla kiraya verilebileceği makul bir süre boyunca devam eder. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 2018/3415 Esas ve 2019/8030 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere kiracı, kural olarak anahtar teslim tarihine kadar kira bedelinden, anahtar teslim tarihinden itibaren ise kiralananın aynı şartlarda yeniden kiraya verilebileceği makul süre kira bedelinden sorumludur. Kiralananın fiilen tahliyesiyle birlikte kullanım son bulduğundan, kiracının özenle kullanma, komşulara saygı gösterme veya ayıpları bildirme gibi yükümlülüklerinin devam etmeyeceği, sorumluluğun kira bedeli ile aidat ödemelerinden ibaret kaldığı ileri sürülmektedir.

6098 sayılı TÜRK BORÇLAR KANUNU m. 325Kaynağı aç

MADDE 325- Kiracı, sözleşme süresine veya fesih dönemine
uymaksızın kiralananı geri verdiği takdirde, kira sözleşmesinden doğan
borçları, kiralananın benzer koşullarla kiraya verilebileceği makul bir süre
için devam eder. Kiracının bu sürenin geçmesinden önce kiraya verenden kabul
etmesi beklenebilecek, ödeme gücüne sahip ve kira ilişkisini devralmaya hazır
yeni bir kiracı bulması hâlinde, kiracının kira sözleşmesinden doğan borçları
sona erer.
Kiraya veren, yapmaktan kurtulduğu
giderler ile kiralananı başka biçimde kullanmakla elde ettiği veya elde
etmekten kasten kaçındığı yararları kira bedelinden indirmekle yükümlüdür.
V. Takastan feragat
yasağı

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2018/3415, K. 2019/8030Kaynağı aç

3. Hukuk Dairesi         2018/3415 E.  ,  2019/8030 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ	: İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen alacak davasında ilk derece mahkemesince davanın  kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y  K A R A R I
Davacı; davalılar ile  kendi arasında dava konusu 2686 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kiralanması için 01/11/2014 tarihinde aylık 5000-TL bedelli kira sözleşmesi imzalandığını, sözleşme ile aylık kira parasının  her ay başında kendisine ait banka hesabına ödeneceğinin kararlaştırıldığını; davalının, sözleşme imzalandıktan sonra Şubat 2015 tarihinde   taşınmazı tahliye ettiğini ve bundan sonra kira ödemeyeceğini beyan ettiğini; kiralanan taşınmazın kira bedelinin yüksek oluşu ve kiralanan taşınmazın kullanım özellikleri nazara alındığında zararının fazla olacağını belirterek; fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, şimdilik  dört  kira bedeli olan 20.000 TL' nin  tazmin edilmesini talep ve dava etmiş, 27.9.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile de  talebini 42.500 TL 'ye yükseltmiştir.
Davalı …; dava konusu işyerini kiraladığını, bir müddet çalıştırdığını ve kiralarını da gününde ödediğini, işyerinde umduğu iş kapasitesini yakalayamadığından zarar ettiğini ve işyerini tahliye etmek zorunda kaldığını; tahliye etmesiyle davacının herhangi bir zarara uğramadığını, her an kiraya verebilecek durumda olduğunu, davacının kötü niyetli hareket ederek tazminat talep ettiğini, istenilen tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı …; kira sözleşmesininin davacı ile davalı … arasında yapıldığını, sözleşmede kendisinin imzasının olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davalı … hakkında davanın kabulüne, davalı … hakkında davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen karar, davalı vekili  tarafından istinaf edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince; davalının istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili  tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Kiracı, sözleşme süresine veya fesih dönemine uymaksızın kiralananı erken tahliye ettiği durumda; kural olarak Türk Borçlar Kanununun 325. maddesine göre, anahtar teslim tarihine kadar kira bedelinden, anahtar teslim tarihinden itibaren ise kiralananın aynı şartlarda kiraya verilebileceği makul süre kira bedeli ile sorumludur. Bununla birlikte, TBK'nın 112. maddesi göndermesi ile aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, kiraya verenin bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapması gerekir. Bu durumda kiraya verenin zararı, tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira bedelinden ibarettir.
Somut olayda;dava konusu iş yeri niteliğindeki yerin davacı tarafından davalıya 01/11/2014 tarihinden başlamak üzere aylık 5.000,00 TL kira bedeli ile 4 yıllığına kiralandığı,davaya konu edilen taşınmazın  sözleşme süresine uyulmaksızın 10.02.2015  tarihinde erken tahliye edildiği ve dava konusu taşınmazın 15/11/2015 tarihinde  dava dışı 3.kişiye aylık 3000 TL bedelle  yeniden kiraya  verildiği  hususunda taraflar arasında  uyuşmazlık yoktur.
Mahkemece, kiralanan taşınmazın yeniden kiraya verilebileceği makul sürenin tespiti  hususunda  mülk bilirkişi ve hukukçu bilirkişiden  rapor alınmış, söz konusu raporda dava konusu taşınmazın 10.02.2015 tarihinden itibaren aynı koşullarda  bir yıllık sürede yeniden kiraya verilebileceği tespit edilmiş; mahkemece, bu bilirkişi raporu hükme esas alınarak, taşınmazın 15.11.2015 tarihinde yeniden kiraya verilmesi durumu da gözetilerek, tahliye tarihinden 15.11.2015  tarihine kadar ki süreye isabet eden kira bedelinin  davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ne var ki, rapor hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun görülmemiştir.
Bununla birlikte, yerleşmiş Yargıtay uygulamalarına göre kiralanan taşınmazın yeniden kiraya verilebileceği makul sürenin ortalama üç ay olduğu göz önünde bulundurulduğunda; yanılgılı değerlendirme ile yetersiz bilirkişi raporuna göre, davalının 8 aylık 15 gün makul süre kira bedelinden sorumlu tutulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla, mahkemece; davalının tahliye tarihi olan 10.02.2015 tarihinden itibaren belirlenecek makul süre kira bedelinden sorumlu oldukları kabul edilerek,  makul süre kira bedelinin  belirlenmesi  noktasında,  taşınmaz  mahallinde  konusunda  uzman  bilirkişi
marifetiyle keşif yapılarak, dava konusu taşınmazın aynı şartlarda ne kadar sürede yeniden kiraya verilebileceği hususunda, sözleşmenin özel şartlarının da göz önünde bulundurularak Yargıtay, mahkeme ve taraf denetimine elverişli bilirkişi raporu alınmak suretiyle makul süre için kira tazminatının hesaplanması ve oluşacak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK' nın 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin  sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK' nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davalı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 16.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Anahtar Teslimi ve İspat Kuralı

Erken tahliye durumunda kira ilişkisinin hukuken sona erdiğinin kabulü için kiraya verene yalnızca tahliye bildiriminde bulunulması yeterli görülmez. Bildirimin yanı sıra kiralananın anahtarının usulüne uygun şekilde kiraya verene teslim edilmesi zorunludur. Anahtarın kiraya verene teslim edildiğini ispat yükü kiracıya aittir.

Makul Sürenin Hesaplanması ve Bilirkişi İncelemesi

Kiralananın tahliyesinden sonra taşınmazın boş kalacağı makul süre konusunda taraflar sözleşmede bir düzenleme yapabilir veya tahliye sonrasında uzlaşma sağlayabilirler. Taraflar arasında bu konuda bir anlaşma bulunmadığı takdirde makul sürenin belirlenmesi mahkemece gerçekleştirilir.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 2018/3415 Esas ve 2019/8030 Karar sayılı kararına göre, erken tahliye edilen bir taşınmazın benzer koşullarla yeniden kiraya verilebileceği makul süre yerleşik uygulamada ortalama üç ay olarak kabul edilmektedir. Bununla birlikte makul süre kira tazminatının somut uyuşmazlığa uygun belirlenebilmesi için taşınmaz mahallinde uzman bilirkişi marifetiyle keşif yapılması, sözleşmenin özel şartları değerlendirilerek taşınmazın aynı koşullarda ne kadar sürede yeniden kiraya verilebileceğine dair denetime elverişli bir bilirkişi raporu alınması gerekmektedir.

Kiraya Verenin Zararı Önleme ve Bedelden İndirim Borcu

Erken tahliye halinde kiraya veren, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 112. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca kiralananın yeniden kiralanması hususunda gayret göstermek ve zararın artmasını önlemekle yükümlüdür. Türk Borçlar Kanunu m. 112 borçlunun kusursuzluğunu ispatlamadıkça zararı gidermekle yükümlü olduğunu; m. 52/1 ise zarar görenin fiile razı olması veya zararın artmasında etkili olması halinde hâkimin tazminatı indirebileceğini veya tamamen kaldırabileceğini düzenlemektedir. Bu kapsamda kiraya verenin erken tahliyeden doğan zararı, tahliye tarihinden itibaren kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı dönemin kira bedeli ile sınırlıdır.

6098 sayılı TÜRK BORÇLAR KANUNU m. 112Kaynağı aç

MADDE
112- Borç hiç veya gereği gibi ifa edilmezse borçlu, kendisine
hiçbir kusurun yüklenemeyeceğini ispat etmedikçe, alacaklının bundan doğan
zararını gidermekle yükümlüdür.
2. Yapma ve yapmama
borçlarında

6098 sayılı TÜRK BORÇLAR KANUNU m. 52Kaynağı aç

MADDE 52- Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya
zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı
indirebilir veya tamamen kaldırabilir.
Zarara hafif kusuruyla sebep olan tazminat yükümlüsü, tazminatı
ödediğinde yoksulluğa düşecek olur ve hakkaniyet de gerektirirse hâkim,
tazminatı indirebilir.
IV. Özel durumlar
1. Ölüm ve bedensel
zarar
a. Ölüm

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 325. maddesinin ikinci fıkrasına göre kiraya veren, kiracının erken ayrılması neticesinde tasarruf ettiği masrafları, taşınmazı başka şekilde değerlendirerek sağladığı ya da elde etmekten kasten kaçındığı menfaatleri talep ettiği kira bedelinden mahsup etmek durumundadır. Bunun yanında, zarara hafif kusurla sebebiyet veren borçlunun tazminatı ödemesi halinde yoksulluğa uğrayacak bulunması ve hakkaniyet kurallarının haklı kılması halinde hâkim, Türk Borçlar Kanunu'nun 52. maddesinin ikinci fıkrası doğrultusunda tazminatta indirim uygulayabilir.

Yeni Kiracı Önerilmesi Yoluyla Borçtan Kurtulma

Kiracının makul süre boyunca kira ödeme yükümlülüğü mutlak bir zorunluluk teşkil etmez. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 325. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, tahliyeden sonraki makul süre henüz dolmadan kiraya verence kabulü makul görülebilecek, ödeme ehliyetine sahip ve mevcut sözleşme ilişkisini devralmaya hazır yeni bir kiracı gösterildiği takdirde kiracının kira ilişkisinden doğan borçları son bulur. Kanunun aradığı nitelikleri taşıyan yeni kiracının kiraya veren tarafından kabul edilmemesi hâlinde de kiracının sorumluluktan kurtulması mümkündür.

Kira Sözleşmesinin Sona Ermesi ve Fesih Rejimi

Türk Borçlar Kanunu'nun 327. maddesinde kira sözleşmelerine dair genel bir kural olarak açık veya örtülü bir süre belirlenmişse sözleşmenin bu sürenin sonunda kendiliğinden sona ereceği, tarafların açık bir anlaşma olmaksızın ilişkiyi sürdürmesi halinde sözleşmenin belirsiz süreli hale geleceği düzenlenmiştir. Buna karşılık konut ve çatılı işyeri kiralarında Türk Borçlar Kanunu'nun 347. maddesi uyarınca özel bir sona erme rejimi öngörülmüştür. Bu hükme göre belirli süreli sözleşmelerde kiracı, sürenin bitiminden en az on beş gün önce bildirimde bulunmadıkça sözleşme aynı koşullarla bir yıl uzatılmış sayılır; kiraya veren yalnızca süre bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. On yıllık uzama süresi sonunda ise kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunarak sebep göstermeksizin fesih hakkını kullanabilir.

6098 sayılı TÜRK BORÇLAR KANUNU m. 327Kaynağı aç

MADDE 327- Açık veya örtülü biçimde bir süre belirlenmişse, kira
sözleşmesi bu sürenin sonunda kendiliğinden sona erer.
Taraflar, bu durumda, açık bir anlaşma olmaksızın kira ilişkisini
sürdürürlerse, kira sözleşmesi belirsiz süreli sözleşmeye dönüşür.
II. Belirsiz süreli kira
sözleşmelerinde fesih bildirimi
1. Genel olarak

6098 sayılı TÜRK BORÇLAR KANUNU m. 347Kaynağı aç

MADDE 347- Konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracı, belirli
süreli sözleşmelerin süresinin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde
bulunmadıkça, sözleşme aynı koşullarla bir yıl için uzatılmış sayılır. Kiraya
veren, sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. Ancak,
on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama
yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla, herhangi bir
sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.
Belirsiz süreli kira sözleşmelerinde, kiracı her zaman, kiraya veren ise
kiranın başlangıcından on yıl geçtikten sonra, genel hükümlere göre fesih
bildirimiyle sözleşmeyi sona erdirebilirler.
Genel hükümlere göre fesih hakkının kullanılabileceği durumlarda, kiraya
veren veya kiracı sözleşmeyi sona erdirebilir.
2.
Bildirimin geçerliliği
a. Şekil

Belirsiz süreli çatılı işyeri sözleşmelerinde Türk Borçlar Kanunu'nun 347. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kiracı fesih bildirimiyle her vakit sözleşmeyi sonlandırabilirken, kiraya veren bu yetkiyi ancak kiranın başlangıcından itibaren on yıllık süre geçtikten sonra genel hükümler dairesinde kullanabilir; genel hükümlere göre fesih hakkının doğduğu hallerde ise tarafların her biri sözleşmeye son verebilir. Türk Borçlar Kanunu'nun 328. maddesine göre taraflarca farklı bir bildirim süresi veya dönemi kararlaştırılmadıkça yasal sürelere ve dönemlere uyulması gerekir ve bu dönemlerin hesabında sözleşme başlangıcı esas alınır; süresine uyulmayan bildirim takip eden dönem için geçerlilik kazanır. Türk Borçlar Kanunu'nun 329. maddesi gereğince yerel âdet bulunmadığı durumlarda altı aylık kira döneminin bitimi yasal fesih dönemi olup fesih için en az üç ay önceden yazılı bildirimde bulunulması aranır.

6098 sayılı TÜRK BORÇLAR KANUNU m. 328Kaynağı aç

MADDE 328- Belirsiz süreli kira sözleşmelerinde taraflardan her
biri, daha uzun bir fesih bildirim süresi veya başka bir fesih dönemi
kararlaştırılmış olmadıkça, yasal fesih dönemlerine ve fesih bildirim
sürelerine uyarak sözleşmeyi feshedebilir. Fesih dönemlerinin hesabında, kira
sözleşmesinin başlangıç tarihi esas alınır.
Sözleşmede veya kanunda belirtilen
fesih dönemine veya bildirim süresine uyulmamışsa, bildirim bir sonraki fesih
dönemi için geçerli olur.
2. Taşınmaz ve taşınır
yapı kiralarında

6098 sayılı TÜRK BORÇLAR KANUNU m. 329Kaynağı aç

MADDE 329- Taraflardan her biri, bir taşınmaza veya taşınır bir
yapıya ilişkin kira sözleşmesini yerel âdette belirlenen kira döneminin sonu
için veya böyle bir âdetin bulunmaması durumunda, altı aylık kira döneminin
sonu için, üç aylık fesih bildirim süresine uyarak feshedebilir.
3. Taşınır kiralarında

Uyuşmazlıklarda Görevli ve Yetkili Mahkeme

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'na göre ilamsız icra yoluyla tahliyeye ilişkin hükümler saklı kalmak üzere, kira ilişkisinden kaynaklanan alacak ve tazminat davaları dava değerine bakılmaksızın sulh hukuk mahkemesinde görülür. Genel yetki bakımından 6100 sayılı Kanun'un 6. maddesi doğrultusunda davanın açıldığı tarihteki davalının yerleşim yeri mahkemesi yetkili olup, kira kaybı alacağı talepli davalarda sözleşmenin ifa yeri veya kiracının yerleşim yeri sulh hukuk mahkemesinde dava açılabilir.

6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU m. 4Kaynağı aç

MADDE 4- (1) Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun
değer veya tutarına bakılmaksızın;
a) Kiralanan taşınmazların,
9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla
tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları
da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı
açılan davaları,
b) Taşınır ve taşınmaz mal
veya hakkın paylaştırılmasına ve ortaklığın giderilmesine ilişkin davaları,
c) Taşınır ve taşınmaz mallarda,
sadece zilyetliğin korunmasına yönelik olan davaları,
ç) Bu Kanun ile diğer kanunların,
sulh hukuk mahkemesi veya sulh hukuk hâkimini görevlendirdiği davaları,
görürler.
İKİNCİ
AYIRIM
Yetki
Genel kural

6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU m. 6Kaynağı aç

MADDE 6- (1) Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek
veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.
(2) Yerleşim yeri, 22/11/2001
tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre belirlenir.
Davalının
birden fazla olması hâlinde yetki

İşyerini erken tahliye eden kiracının sorumluluğu ne zaman biter?

Kiracı kural olarak anahtar teslim tarihine kadar kira bedelinden, anahtar tesliminden itibaren ise taşınmazın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği makul süre kira bedelinden sorumlu olup bu makul sürenin tamamlanmasıyla borç sona erer.

Erken tahliyede anahtar tesliminin ispatı kime aittir?

Kira sözleşmesinin sona erdiğinin kabulü için sadece fesih bildirimi yeterli görülmeyip anahtarın usulüne uygun olarak teslim edildiğini ispatlama yükümlülüğü kiracıya aittir.

Yargıtay uygulamasına göre kiralananın yeniden kiralanabilmesi için makul süre ne kadardır?

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 2018/3415 Esas ve 2019/8030 Karar sayılı ilamına göre taşınmazın aynı koşullarla kiraya verilebileceği makul süre ortalama üç ay kabul edilmekte, somut olayda ise mahallinde yapılacak bilirkişi keşfiyle tespit edilmektedir.

Kiracı yeni bir kiracı bularak erken tahliye borçlarından kurtulabilir mi?

Kiracı, makul süre tamamlanmadan önce kiraya verence kabul edilmesi beklenebilecek, ödeme gücüne sahip ve sözleşmeyi devralmaya hazır yeni bir kiracı bulduğu takdirde kira borçlarından tamamen kurtulur.

Kiraya verenin erken tahliye edilen taşınmaza ilişkin indirim ve gayret yükümlülüğü nedir?

Kiraya veren taşınmazı yeniden kiralamak için gayret göstererek zararın artmasını önlemekle yükümlüdür; ayrıca yapmaktan kurtulduğu giderleri ve kiralananı başka biçimde kullanmakla elde ettiği ya da elde etmekten kasten kaçındığı yararları kira bedelinden indirmek zorundadır.

Hukuki uyarı: Bu içerik genel bilgilendirme amacı taşır; somut olay değerlendirmesi için avukata başvurulmalıdır.

Hazırlayan: Av. Erdal Ersoy

Avukat Erdal Ersoy İletişim ve randevu

Kira hukuku