Ev Aile HukukuBoşanmada Çeyiz Eşyalarının Hangi Tarafa Verilmesi Gerekir? | Hukuki İnceleme

Boşanmada Çeyiz Eşyalarının Hangi Tarafa Verilmesi Gerekir? | Hukuki İnceleme

tarafından Avukat Erdal Ersoy
Boşanmada Çeyiz Eşyalarının Hangi Tarafa Verilmesi Gerekir? | Hukuki İnceleme thumbnail

Boşanmada Çeyiz Eşyalarının Paylaşımı ve Hukuki Durumu

Boşanma davalarının en önemli mali sonuçlarından biri de eşyaların paylaşımıdır. Özellikle Türk toplum yapısında önemli bir yer tutan “çeyiz eşyaları”, boşanma sürecinde sıklıkla uyuşmazlık konusu olmaktadır. Çeyiz eşyalarının kime ait olduğu ve nasıl paylaşılacağı, Türk Medeni Kanunu’nun mal rejimlerine ilişkin hükümleri çerçevesinde değerlendirilmelidir.

Çeyiz Eşyalarının Hukuki Niteliği: Kişisel Mal

Türk Medeni Kanunu’na göre, eşlerin malvarlıkları “edinilmiş mallar” ve “kişisel mallar” olmak üzere iki ana kategoriye ayrılır. Çeyiz eşyaları, niteliği gereği genellikle evlilik birliği kurulmadan önce kadının veya ailesinin hazırladığı ve evliliğe getirdiği eşyalar olduğundan, kanunen “kişisel mal” statüsündedir.

Türk Medeni Kanunu Madde 220 – Kişisel Mallar:
Aşağıda sayılanlar, kanun gereğince kişisel maldır:
1. Eşlerden birinin yalnız kişisel kullanımına yarayan eşya,
2. Mal rejiminin başlangıcında eşlerden birine ait bulunan veya bir eşin sonradan miras yoluyla ya da herhangi bir şekilde karşılıksız kazanma yoluyla elde ettiği malvarlığı değerleri,
3. Manevî tazminat alacakları,
4. Kişisel mallar yerine geçen değerler.

Bu madde uyarınca, evlilik birliği kurulmadan önce kadına ait olan çeyiz eşyaları, mal rejiminin tasfiyesinde paylaşım konusu yapılmaz ve doğrudan sahibine, yani kadına iade edilir.

Çeyiz Eşyalarının İadesi ve İspat Yükü

Boşanma sürecinde çeyiz eşyalarının iadesi talep edildiğinde, bu eşyaların varlığı ve kime ait olduğu hususunun ispatlanması gerekir. Türk Medeni Kanunu’nun ispat yüküne ilişkin genel kuralı burada da geçerlidir.

Türk Medeni Kanunu Madde 6 – İspat Yükü:
Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.

Ayrıca eşler arasındaki mal varlığı ihtilaflarında mülkiyet karinesi de önemlidir:

Türk Medeni Kanunu Madde 222 – İspat:
Belirli bir malın eşlerden birine ait olduğunu iddia eden kimse, iddiasını ispat etmekle yükümlüdür.
Eşlerden hangisine ait olduğu ispat edilemeyen mallar onların paylı mülkiyetinde sayılır.
Önemli: Çeyiz senedi, çeyiz listesi, düğün fotoğrafları ve videoları, faturalar ve tanık beyanları çeyiz eşyalarının varlığını ve kime ait olduğunu ispatlamada kullanılan en önemli delillerdir.

Çeyiz Eşyaları ve Edinilmiş Mallara Katılma Rejimi

Eğer çeyiz olarak nitelendirilen eşyalar evlilik birliği içerisinde, eşlerin karşılığını vererek (örneğin maaşları ile) edindikleri mallar ise, bu durumda durum değişebilir. Evlilik birliği içinde edinilen mallar kural olarak “edinilmiş mal” kabul edilir ve boşanma halinde yarı yarıya paylaşılır.

Ancak, kadının ailesi tarafından evlilik birliği içinde bağışlanan veya hediye edilen eşyalar da yine TMK m. 220/2 uyarınca “karşılıksız kazanma” yoluyla elde edildiği için kadının kişisel malı sayılır ve paylaşıma dahil edilmez.

Yargıtay Uygulamasında Çeyiz Eşyaları

Yargıtay’ın yerleşik uygulamalarına göre, çeyiz eşyaları ve düğünde takılan ziynet eşyaları kural olarak kadına ait kabul edilmektedir. Bu eşyaların erkeğin kullanımına özgülenmiş olması (örneğin damatlık saat, kol düğmesi gibi) durumu hariç, genel ev eşyası niteliğindeki çeyizler kadının kişisel malı olarak değerlendirilir ve boşanma halinde kadına aynen iadesi, aynen iade mümkün değilse bedelinin ödenmesi gerekir.

Dikkat Edilmesi Gereken Husus: Çeyiz eşyalarının iadesi talebi, boşanma davasının fer’i (eki) niteliğinde değildir. Bu nedenle, çeyiz ve eşya alacağı davası boşanma davasıyla birlikte açılabileceği gibi, boşanma davasından sonra ayrı bir dava olarak da açılabilir. Bu davalar nispi harca tabidir.

Sonuç

Özetle, boşanma halinde çeyiz eşyalarının paylaşımında temel kural, bu eşyaların “kişisel mal” niteliğinde olması ve sahibine (genellikle kadına) iade edilmesidir. Türk Medeni Kanunu’nun 220. maddesi ve Yargıtay içtihatları bu yöndedir. İspat yükü, eşyanın kendisine ait olduğunu iddia eden taraftadır ve çeyiz senedi gibi yazılı deliller ispat açısından büyük önem taşır.

Bunları beğenebilirsiniz.