69
TMK Madde 162: Hayata Kast, Pek Kötü veya Onur Kırıcı Davranış
Türk Medeni Kanunu’nun 162. maddesi, eşlerden birinin diğerine karşı canına kast etmesi, eziyet etmesi veya onurunu ağır şekilde zedelemesi durumunda boşanma davası açılabileceğini düzenler. Bu sebepler “özel boşanma sebepleri” arasında yer alır.
Kapsam
- Hayata Kast: Eşin diğerini öldürmeye teşebbüs etmesi, intihara zorlaması veya ölüme terk etmesi.
- Pek Kötü Muamele: Vücut bütünlüğünü bozan, sağlığı tehlikeye düşüren her türlü ağır şiddet ve eziyet (dövmek, aç bırakmak, işkence yapmak).
- Onur Kırıcı Davranış: Eşin şeref ve haysiyetine ağır saldırıda bulunmak (toplum içinde yüzüne tükürmek, hırsızlıkla suçlamak, evden kovmak gibi ağır hakaretler).
Hak Düşürücü Süreler
Bu sebeplerle dava açma hakkı, boşanma sebebinin öğrenilmesinden başlayarak 6 ay ve her halde olayın üzerinden 5 yıl geçmekle düşer.
Af Etkisi: “Affeden tarafın dava hakkı yoktur.” (TMK 162/3). Eğer mağdur eş, kendisine yapılan bu davranışları açıkça veya örtülü olarak affederse (örneğin barışıp evliliğe devam ederse), artık bu sebeplere dayanarak boşanma davası açamaz.