İşçinin Devamsızlık Yapması Nedeniyle Fesih (Md. 25/II-g)
İş sözleşmesi, işçinin iş görme edimini yerine getirmesi, işverenin de buna karşılık ücret ödemesi esasına dayanır. İşçinin geçerli bir mazereti olmaksızın işe gelmemesi (devamsızlık), işverene haklı nedenle fesih imkanı veren en yaygın sebeplerden biridir.
Kanuna Göre Devamsızlık Halleri Nelerdir?
İş Kanunu’nun 25. maddesinin II. fıkrasının (g) bendi, işçinin devamsızlık nedeniyle işten çıkarılabilmesi için üç farklı durumu düzenlemiştir. İşçinin, işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın;
- Ard ardına 2 iş günü,
- Bir ay içinde herhangi bir tatil gününden sonraki 2 iş günü,
- Bir ay içinde toplam 3 iş günü,
işe gelmemesi halinde, işveren iş sözleşmesini tazminatsız olarak feshedebilir.
Devamsızlık Halinde İşveren Ne Yapmalıdır?
İşçinin işe gelmediği her gün için mutlaka devamsızlık tutanağı tutulmalıdır. Tutanakta tarih, saat ve şahitlerin imzası bulunmalıdır. Fesih işleminden önce işçinin savunması alınmalı veya işçiye noter kanalıyla ihtarname gönderilerek mazeretini bildirmesi istenmelidir.
Tazminat Durumu
Devamsızlık nedeniyle yapılan fesih, “ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller” kapsamında olduğu için:
- İşçiye kıdem tazminatı ödenmez.
- İşçiye ihbar tazminatı ödenmez.
- İşçi işsizlik maaşı alamaz (İşten çıkış kodu genellikle 29 veya 46-49 arası kodlardan biri olur).
Fesih Süresi
İşveren, devamsızlık durumunu öğrendiği tarihten itibaren 6 iş günü içinde fesih hakkını kullanmalıdır. Ancak devamsızlık devam ediyorsa bu süre işlemez, her yeni devamsızlık günü süreyi yeniden başlatır veya sürenin işlemesine engel olur.
Sonuç
Devamsızlık, işverene tazminatsız fesih hakkı verse de usulüne uygun yapılmayan fesihler (tutanak tutulmaması, mazeret sorulmaması gibi) işvereni haksız duruma düşürebilir ve işe iade davalarına sebebiyet verebilir.
