İşverenin İşçiyi İşe Başlatma Zorunluluğu

İşe iade davasının lehe sonuçlanması durumunda, işçinin işe başvurusunu yapmasıyla birlikte işverenin karşısına önemli bir yükümlülük çıkar: İşçiyi işe başlatmak. İş Kanunu’nun 21. maddesi, bu süreci ve zorunluluğun sınırlarını açıkça belirlemiştir.

1 Aylık Süre İçinde İşe Başlatma

İşçi, kesinleşen mahkeme kararının tebliğinden itibaren 10 iş günü içinde işverene başvurursa, işveren bu başvuruyu aldığı tarihten itibaren bir ay içinde işçiyi işe başlatmak zorundadır.

“İşe Başlatma” Ne Demektir?

Yargıtay içtihatlarına göre, “işe başlatma” eylemi gerçek ve samimi olmalıdır. İşveren, işçiyi sadece kağıt üzerinde işe başlatmış gibi gösteremez veya işçiyi bezdirmek amacıyla farklı, daha ağır veya daha düşük statülü bir işte çalıştıramaz.

• İşçi, fesih tarihindeki eski işine ve pozisyonuna başlatılmalıdır.
• Çalışma koşulları (ücret, unvan, sosyal haklar vb.) fesih tarihindeki gibi veya emsallerine yapılan artışlar yansıtılarak korunmalıdır.
• İşçiye yapılan “işe davet” yazısı samimi olmalı, belirli bir tarih ve saat içermelidir.

İşverenin Seçimlik Hakkı

İş Kanunu’ndaki “zorunluluk” ifadesine rağmen, işverenin işçiyi işe başlatıp başlatmama konusunda bir seçimlik hakkı vardır. İşveren, işçiyi işe başlatmak yerine, mahkemenin belirlediği tazminatları ödeyerek iş ilişkisini sonlandırabilir. Ancak bu durumda maliyet artar:

1. İşe Başlatmama Tazminatı: 4 ila 8 aylık ücret tutarında.
2. Boşta Geçen Süre Ücreti: En çok 4 aylık ücret ve diğer haklar.
3. Kıdem ve İhbar Tazminatı: Eğer daha önce ödenmemişse, bu tazminatlar da güncel ücret üzerinden ödenir.