44
Beraat Kararı ve Nedenleri
Ceza yargılamasının sonunda mahkeme, sanığın suçlu olmadığına veya cezalandırılmasının mümkün olmadığına kanaat getirirse beraat kararı verir. Ancak beraat kararı tek tip değildir; kanunda sayılan farklı gerekçelerle verilebilir.
Beraat Kararı Verilecek Haller
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 2. fıkrasında beraat kararı verilecek haller sınırlı sayıda sayılmıştır:
CMK Madde 223/2: Beraat kararı;
- a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,
- b) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması,
- c) Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması (Manevi unsur yokluğu),
- d) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen, olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması (Örneğin meşru savunma),
- e) Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması (Delil yetersizliği / Şüpheden sanık yararlanır ilkesi),
Hallerinde verilir.
Önemli Fark: Sanığın suçu işlemediğinin kesin olarak anlaşılması (b bendi) ile suçun sanık tarafından işlendiğinin ispatlanamaması (e bendi) hukuken aynı sonucu (beraat) doğurur, ancak gerekçeleri farklıdır. Her iki durumda da sanık aklanmış olur.
Tazminat Hakkı
Beraat eden sanık, haksız yere tutuklu veya gözaltında kalmışsa, Devletten maddi ve manevi tazminat isteme hakkına sahiptir (CMK m. 141).
